Jesienią i zimą nietrudno o infekcję dróg moczowych. Istnieją jednak skuteczne sposoby na uniknięcie tej nieprzyjemnej dolegliwości oraz metody jej leczenia, jeśli już się przydarzy.

Zaczyna się dość niepozornie – częściej oddajemy mocz, boli nas brzuch, skarżymy się na złe samopoczucie. Bardzo ważne, aby reagować już na pierwsze objawy infekcji dróg moczowych. Nieleczone zapalenie pęcherza może bowiem prowadzić do zapalenia nerek i niepłodności.

Dlaczego zapalenie pęcherza częściej zdarza się kobietom?
Wszystkiemu winna jest budowa anatomiczna kobiety. Krótka, bo zaledwie czterocentymetrowa cewka moczowa (u mężczyzny jest cztery–pięć razy dłuższa) ułatwia zarazkom szybkie dotarcie do pęcherza moczowego. Na dodatek bezpośrednio sąsiaduje ona z ujściem pochwy i odbytem – siedliskiem drobnoustrojów. W swoim naturalnym środowisku bakterie te są niegroźne, ale gdy przeniosą się do cewki moczowej, a potem do pęcherza, przewodów nerkowych i nerek mogą wywołać zapalenie pęcherza. Panie dodatkowo są podatne na infekcje dróg rodnych, a stąd zarazki bez trudu rozprzestrzeniają się na drogi moczowe. Częściej chorują kobiety, które współżyją seksualnie. Dzieje się tak, ponieważ w czasie zbliżenia bakterie bytujące w okolicy narządów płciowych (również męskich) łatwo dostają się na cewkę. Ponadto delikatna błona śluzowa cewki jest w czasie stosunku narażona na otarcia, a to też ułatwia przenikanie drobnoustrojów do organizmu kobiety. Panie chorują częściej także dlatego, że ubierają się zbyt lekko, co prowadzi do przechłodzenia pęcherza. Na skutek miejscowego osłabienia odporności dochodzi wówczas do rozwoju infekcji.

W jakich sytuacjach zapalenie pęcherza może pojawiać się częściej?
Na zakażenie dróg moczowych szczególnie narażone są kobiety w ciąży. W tym okresie tkanki zostają rozluźnione, żeby dziecko mogło swobodnie rosnąć wewnątrz macicy, a następnie przyjść na świat przez wąski kanał rodny. Problem w tym, że rozszerza się nie tylko narząd rodny, ale również moczowody, pęcherz i cewka moczowa, ułatwiając drobnoustrojom wędrówkę w układzie moczowym. Na dodatek powiększona macica uciska na przewody moczowe, co powoduje zatrzymanie moczu w pęcherzu. A to z kolei sprzyja infekcjom. Na zakażenia często cierpią również kobiety po menopauzie. Mniejsza ilość estrogenów sprawia, że błony śluzowe okolic intymnych są słabo nawilżone dlatego łatwiej ulegają podrażnieniom.

Jakie choroby zwiększają ryzyko zapalenia pęcherza?
Grupę wysokiego ryzyka stanowią panowie po pięćdziesiątce, którzy mają problemy z prostatą. Powiększony gruczoł uciska na przewody moczowe oraz pęcherz utrudniając wydalanie moczu. Zalegający mocz prowadzi do zapalenia. W przypadku obu płci prawdopodobieństwo infekcji jest większe u chorych na cukrzycę bądź dnę moczanową (zaburzenie metabolizmu kwasu moczowego). Częste zakażenia dróg moczowych są szczególnie niebezpieczne u cukrzyków, ponieważ prowadzą do uszkodzenia kłębuszków nerkowych i przyśpieszają rozwój niewydolności nerek. Infekcjom dróg moczowych sprzyjają też kamienie znajdujące się zarówno w nerkach, jak i w pęcherzu. Obserwuje się także pewną skłonność rodzinną do tego typu zakażeń.

Jak zapobiegać?
Przede wszystkim, pij dużo płynów - intensywne oczyszczanie dróg moczowych wypłukuje z organizmu bakterie. Szczególnie często sięgaj po sok żurawinowy, który redukuje liczebność i aktywność mikrobów w pęcherzu. Staraj się też nigdy nie zwlekać z opróżnianiem pęcherza, ponieważ bakterie mają wtedy więcej czasu na nadmierne rozmnażanie się. Przed infekcjami dróg moczowych chronią również specjalne ziołowe preparaty z apteki (np. Urosept) i leki dostępne bez recepty (np. Urofuraginum). Pamiętaj, że ryzyko tego typu zapaleń wzrasta, gdy nie przestrzega się podstawowych zasad higieny. Podmywaj się więc rano i wieczorem, używając łagodnych żeli w płynie o kwaśnym ph. Zrezygnuj też z noszenia bielizny wykonanej ze sztucznych materiałów oraz ze zbyt długich kąpieli w basenie.

Jak leczyć?
Jeśli zwykłym objawom infekcji towarzyszą wymioty, wysoka temperatura i krwawienia, od razu skonsultuj się z lekarzem. Specjalista zaleci wykonanie dokładnych badań moczu (posiew i antybiogram), a na podstawie wyników dobierze odpowiednie leki.